Dit is onderwerp Gedichten en korte verhalen

De Fietsenturk
- Emilie Kassenaar -

Klein dodenboek

Als God ’t uur van uw afscheid heeft bepaald
doorsnijdt de doodsengel ’t levenskoord
dat uw ziel met ’t lichaam verbindt;
onherroepelijk spreekt hij het laatste woord.

Zodra het ‘Effatha’ weerklinkt, lost de ziel
in een lichtende nevel op, van ’t lichaam bevrijd,
en stijgt naar de sfeer die ginder bij haar past;
dan bijkt waaraan ge uw hart hebt gewijd!

Farewell to a friend
- Hendrik Klaassens-

Now that your soul has departed, heading for the world beyond,
you leave me behind, with a heart filled with memories...
And it is as if you've returned to life, are part of the living again;
you dance and laugh, you look cheerfully to me, offer me a drink,
and we walk and talk o­n a summerevening, when the shadows fall
and the sounds of the city pass by, dreaming, almost unconscious.

GESPREK MET DE ENGEL
- Hendrik Klaassens -

Deel 1 : De verschijning

Het gebeurde na middernacht. Ik lag te woelen op mijn bed, o­ntwaakt uit een nare droom. De dekens lagen verfomfaaid om mij heen en met mijn transpirerende vingers draaide ik de electrische wekker een halve slag, zodat ik kon zien hoe laat het was. Half drie. In de verte sloeg de torenklok van de kathedraal, dof en met een hese galm die ver droeg op de vlagen van de najaarswind.

Ontmoeting

Rose, sierlijk
en o­nstuimig
wolkt ze bevallig
haar pruniszijn
mij tegemoet

De ster voor jou in 2007
- door diaken Theodorus -

Mijn kind waar ben je
Je bent niet meer in Mijn wereld
Laat Mij je zoeken
in jouw wereld
Naar jou gaat mijn verlangen
Ik kom naar je toe

Ik wil geen kerstmis meer vieren!
- Ine en Theo Midden -

"Neen, er is geen Kerstmis meer! Ik ga niet en ik doe niets. Het is over!"
Hard, veel te hard bonken haar vuisten op de tafel en woest kijken haar ogen de kamer rond.
"Wat is er aan de hand?", vraagt de zuster die het gebonk wel moest horen.
"Niets! Ga maar weer weg. Ik wil geen Kerstmis vieren. Het is allemaal
onzin."
"Maar mevrouw, het is toch heel gezellig  met al die versieringen. De lichtjes en de kaarsen…"

Mens voor mens

Er zal liefde komen o­nder de mensen
toen schiep Hij jou

Er zal vrede komen op deze aarde
toen schiep Hij jou

Al-Goed
- Neeltje Diepeveen -

Een spiritvonkende o­ntmoeting
op het bakstenen grijs terras
zij hebben een verlate lunch
met zon en vogelvluchte stilte
de openwitte vogelmelken staan
knikkend in het zomerwarme gras

In de trein naar Groningen
- Neeltje Diepeveen -

Ingelijst in NS vensters
liggen de boerenhofsteden
als slaperige dorpen in
het vredige Drentse land

Pafplek
- Neeltje Diepeveen -

Daar staat ze
als een gedoemde
op haar daaglijkse
pafplek langs de rails
gebogen o­nder het
juk van verschoppeling
slaaf van haar
nicotinepijl

Herinneringen aan Groningen
- kort verhaal van Hendrik Klaassens -

Onder een strakblauwe hemel en met een frisse bries in zijn rug fietste hij door het Friese landschap. Zijn zoontje van twee babbelde wat tegen hem aan. Af en toe stak het kereltje hem een dropje toe uit het zakje dat het in zijn kleine knuistjes vasthield. Hij moest zich half omdraaien om zijn jongste spruit, die in het zitje achterop zat, te kunnen verstaan.

"Een o­ntmoeting met God"
- Neeltje Diepeveen -

Hieronder staat een brief aan een vrouw die had geschreven dat ze na al haar zoeken nog steeds niet wist hoe, waar en wat te zoeken.Ik heb ook gezegd dat ze het met haar verstand nooit zal vinden. Als antwoord op haar huiswerk heb ik deze brief geschreven.

Lieve Vroukje,

Waarom zoek je mij zo ver weg, zo ver buiten jezelf. Waarom blaren aan je voeten gelopen om mij te vinden. Waarom mij gezocht in de millioenen letters van de bijbel, en misschien andere heilige boeken. Waarom heb je mij niet gezocht in de stilte van je hart?

Waartoe….?
- gedicht van Neeltje - 

De stilte van het nu
dekt de gevolgen
van de verwoestende
aanslagen toe in de
hitte van de middag

De raven betwisten elkaar de buit

Stille zaterdag
Auteur: Adeleyd

Ingetogen ademt de stilte
omdat er zoveel droefheid is;
het leven kent nu enkel
maar gemis.

Metamorfose
- Neeltje Diepeveen -

Zacht strijkt zij
langs de rand
der baar haar
warme kleurenpracht
ontvouwend

alsof ze wenkt
treur niet om haar
het nieuwe kleed
dat haar omhult
het is uit Liefde
slechts geweven.

Neeltje, 28 augustus 2006.
 

Stervensuur


Langzaam vulden haar ogen
zich met tranen.
Langzaam kromp zij ineen
als een stervende vlinder.
Voor ’t laatst zag zij op
naar het stralende licht
dat - groots en gebundeld –
door hoge ramen binnenviel.

De afwezigheid van vrede
- Neeltje Diepeveen -

Ik druk de radio uit, vouw de krant dicht en zet een leuk muziekje op. Ik word down van alles wat nieuws en nieuwsgaring heet.
Bestaat er eigenlijk nog zoiets als goed nieuws, of is dat saai geworden voor o­ns bijna voortdurend in stress levende mensen? Wie ik ook tegenkom en vraag: ”Hoe is het”, voorziet me van de informatie van deze tijd, druk , druk, druk!

Verlangen blijft...
- Adeleyd -

Verlangen blijft en houdt o­ns gaande
tot ver voorbij de horizon -
verlangen steunt en houdt o­ns staande
vanaf de dag dat ééns begon

Nu zal tot vervulling komen
- Adeleyd -

Nu zal tot vervulling komen
wat de Heer heeft aangezegd:
lentelicht voor winterbomen
en voor heel de wereld recht;

Kerstverlangens
- Francine Herrebaut -

Midden in de donkere weken
van december, elk jaar weer,
doet een o­nverklaarbaar heimwee
elk mens verlangen, keer op keer

Gaudete
- door Adeleyd -

Gaudete klinkt vandaag het lied,
Gaudete, wees nu maar heel blij
want God de Heer, Hij is nabij -
gelukkig wie het gloren ziet

van 't komen van het licht op aard,
van 't Rijk dat alles eens doorgloeit,
bevrijding voor wie is geboeid;
gelukkig wie die hoop bewaart...

Het licht dat o­ns wil leiden
- door Adeleyd -

Het wintert nu weldra en dan komt
ook misschien het o zo witte van de sneeuw
die alles toedekt, al het grauwe van o­ns falen
en 't niet goed weten hoe we echt beminnen kunnen.

Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
- door Adeleyd -

Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen
die niet het leven hier achter zich liet.
Wij zien dit land nog enkel maar in dromen
en jou te missen is o­ns groot verdriet.

Draag mij in tederheid
- door Adeleyd -
 
Draag mij in tederheid,
adem mij open,
bevrijd mij.

Stuw mij voort,
leer mij los te laten,
voer mij naar binnen.

Het verhaal van de oude monnik
Uit: "Over de omgang met God's woord" 
- Udo Derbolowsky –

Mijn beste metgezellen, wellicht hebt u ook gehoord van de oude monnik, die het zichzelf kwalijk nam dat hij in zijn hele leven nog nooit de stem van God had gehoord, hoewel hij alle geestelijke oefeningen altijd stipt had verricht.

Moony het kind, Moony de wijze,
(domweg gelukkig)
- door Neeltje Diepeveen -

Ik leerde Moony kennen toen ze nog een kind was, gewoon een meisje uit de straat. Met een broertje en een zusje die haar plagen, de gek aansteken en van haar houden. Toch is ze niet gewoon. De mensen noemen haar een kind met het syndroom van Down.

De zee, de stilte en God
- Hendrik Klaassens -

Er is één bijzondere plek waar ik me het dichtst met God verbonden voel: dat is de Friese waddenkust. Vooral 's avonds laat, als de schemering al is ingevallen en het laatste daglicht nog boven de horizon in het westen gloort, als je alleen nog het gekrijs van overvliegende meeuwen kunt horen en vage, o­nbestemde geluiden tot je doordringen die over het wad worden aangedragen, voel ik in die ruisende stilte hoe God soms heel dicht bij me is en Zijn gedachten in me vloeien.