Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 105 / 302 »»
[1] Toen Cyrenius Eudokia nu tegenover Tullia zag staan, vond hij haar toch nog veel mooier dan Tullia! Hij vond het vreselijk om voor altijd afscheid van haar te moeten nemen.[2] Hij vroeg het Kindje dan ook andermaal of hij haar dan niet tenminste mocht houden als dienares en als gezelschapsdame van Tullia.
[3] Maar het Kindje antwoordde: ‘Cyrenius. je moogt van Mij net zoveel vrouwelijke bedienden in huis halen als je maar wilt,
[4] maar alleen Eudokia niet! Haar moet je hier laten omdat Ik dat voor jouw bestwil zo beschik!’
[5] Toen Eudokia dit allemaal gadesloeg, en toen zij bemerkte, hoe dit onmondige Kindje Cyrenius op zo gezaghebbende toon antwoord gaf ,
[6] raakte zij geheel en al van haar stuk en sprak: ‘Maar bij alle goden, hoe is zoiets mogelijk? Hoe kan nu een wiegekind de les lezen aan hem, voor wiens woord heel Azië en Egypte sidderen’?!
[7] En die hoge gezaghebber luistert angstig naar dit zo beslist bevelende Kind? En hij voegt zich bereidwillig naar diens uitspraken?!
[8] Maar nee hoor, zo gemakkelijk als dat onmondige kind denkt zal het niet gebeuren!
[9] Zeg machtige Cyrenius, het zou voor jou toch zeker een afgrijselijke schande zijn als jij je ook maar iets door dit kind zou laten bevelen! Wees een man, wees een Romein!’
[10] Toen Cyrenius Eudokia op deze wijze hoorde praten, wond hij zich hevig op, en zei:
[11] ‘Ja Eudokia, inderdaad! Juist nu zal ik je laten zien dat ik een man ben en een Romein!
[12] Zelfs als dit Kindje op Tullia’s arm niet van goddelijke afkomst zou zijn, dan nog zou ik Het gehoorzamen als Het zo tegen mij sprak!
[13] Maar nu dit Kindje wel van allerhoogste afkomst is, van goddelijke afkomst namelijk, nu zal ik Het eens te meer gehoorzamen, wat Het ook van mij vergen zou!
[14] Wat zou jou overigens aangenamer zijn: te doen wat dit Kind-der-kinderen wil, dan wel de eeuwige dood te sterven?’
[15] Deze woorden van Cyrenius hadden een enorme uitwerking op Eudokia.
[16] Weliswaar begon ze te huilen’ omdat ze voorzag nu plotseling haar bevoorrechte status te moeten verliezen,
[17] maar tegelijk bedacht zij dat een goddelijk raadsbesluit niet te veranderen is; ze schikte zich daarom node in deze toestand.
[18] Dit alles ziende, ging nu Maria naar Eudokia toe en zei: ‘Eudokia, wees niet zo treurig om deze ruil!
[19] De bevoorrechting waarvan je afstand moet doen is maar een heel kleine in vergelijking met die andere, heel grote, die je ervoor in de plaats zult ontvangen!
[20] Je moet namelijk weten, dat ik van geboorte ook een koningsdochter ben, al is die koninklijke heerlijkheid allang vervlogen. Maar nu ben ik een dienstmaagd des Heren, en dat betekent dat ik nu grotere heerlijkheid geniet dan die van alle koninkrijken ter wereld tezamen!’
[21] Deze woorden maakten op Eudokia een geweldige indruk, en van nu af begon ze smaak te krijgen in de sfeer van Jozefs huisgezin.
«« 105 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.