Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 46 / 302 »»
[1] Jozef gaf nu zijn zoons opdracht om de dieren te verzorgen en om vervolgens te bezien hoe het met de levensmiddelenvoorraad was gesteld.[2] Zij deden alles naar Jozefs wens, verzorgden de dieren en melkten de koeien.
[3] Daarna namen zij een kijkje in de provisiekelder, waar ze een grote voorraad vonden van meel, brood, vruchten en ook van vele potten vol honing.
[4] De wachtcommandant was namelijk een goede imker geweest, geschoold volgens de Romeinse methode, die daar zo in zwang was, dat een Romeins dichter er indertijd een gedicht aan wijdde.
[5] Ze brachten dus vlug brood, melk, boter en honing naar Jozef in de woonkamer.
[6] Jozef bekeek alles, dankte God, zegende al die spijzen, liet ze op tafel brengen en vroeg Cyrenius om aan de maaltijd deel te nemen.
[7] Deze vervulde die wens van Jozef maar al te graag, want ook hij was een liefhebber van melk en van brood met honing.
[8] Onder het eten vertelde Jozef in het kort de geschiedenis van het joodse volk aan Cyrenius, als ook de geschiedenis van de schepping en die van het mensengeslacht.
[9] Hij verhaalde dat alles zo bondig en logisch, dat het Cyrenius volkomen duidelijk werd dat Jozef met zekerheid de zuiverste waarheid had gesproken.
[10] Wat Cyrenius zelf betreft, die werd daardoor enerzijds blij gestemd; anderzijds echter was hij begaan met de zijnen te Rome, want hi j begreep best dat die nog ronddoolden in de diepste duisternis.
[11] Daarom zei hij tegen Jozef: ‘Hooggeachte man en grootste vriend die ik ooit had.
[12] Ik heb een plan gemaakt: Alles wat ik zojuist van U vernomen heb wil ik ook aan mijn halfbroer, keizer Augustus, berichten. Ik zal dat zo doen, alsof ik het toevallig had gehoord van een mij onbekende, overigens zeer rechtschapen jood.
[13] Uw naam en verblijfplaats zal ik niet noemen, ook niet indirect. Maar waarom zou de beste van alle Romeinen, mijn broeder Augustus, de keizer, aan de eeuwige dood moeten worden prijs gegeven?!’
[14] Ditmaal ging Jozef ermee akkoord en dus bleef Cyrenius nu nog drie dagen lang in Ostracine zitten schrijven en zond zijn verslag met een speciaal schip naar de keizer te Rome, ondertekend sl.echts met: Uw broeder Cyrenius.
[15] Het doornemen van dit rapport van Cyrenius heeft de keizer de ogen geopend; hij kreeg hoogachting voor het joodse volk en stelde het zelfs in de gelegenheid om, tegen betaling van geringe leges, als Romeins burger te worden geregistreerd.
[16] Tegelijk werden al te ‘orthodoxe’ predikers van het heidendom onder een of ander voorwendsel verbannen.
[17] Zo werd bij voorbeeld ook de in Rome zeer geliefde dichter Ovidius op gronden, die niet achterhaald konden worden, uit Rome verbannen; en zo verging het ook de priesterkaste onder het bewind van Augustus niet al te best.
«« 46 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.