Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 124 / 302 »»
[1] De troep wilde dieren keerde niet om, maar trok grommend verder .[2] Eudokia, die naast Maria, en Tullia, die naast Cyrenius, die nu vlak voor de beide ezels liep, voortgingen, kregen van de schrik beiden een kleine flauwte bij de aanblik ervan.
[3] Maar Jozef en Maria spraken hen weer zoveel moed in, dat ze hun angst al gauw vergeten waren.
[4] Ongehinderd ging de tocht nu weer verder, zodat ze zonder oponthoud de top bereikten.
[5] Maar, toen ze helemaal boven waren, waar het uitzicht vrij was en waar op het hoogste punt een tempel stond, daagden er nieuwe moeilijkheden op.
[6] Daar was namelijk bij de tempel een vaste rustplaats van zeer giftige ratelslangen en adders!
[7] Met honderdtallen lagen die rondom de tempel op het ruime plein te zonnen.
[8] Toen nu dit ongedierte het naderend gezelschap in de gaten kreeg, begon het te ratelen, te sissen en lieten ze hun gespleten tongen heen en weer schieten.
[9] Het gevolg van Cyrenius werd verlamd van angst, maar het meest te kwaad had Tullia het wel, die te voet was! Ze werd als uitzinnig van angst en had zich haar ondergang levendig voor ogen!
[10] Maar niet alleen de mensen, ook de drie leeuwen gaven hun angst te kennen door het slaken van geluiden en door zich, als om bescherming smekend, dicht tegen de mensen aan te drukken!
[11] echter was persoonlijk geenszins van zijn stuk gebracht; hij geneerde zich evenwel over zijn vrouwen zijn gevolg!
[12] Hij wendde zich daarom tot Jozef, zeggend: ‘Broeder, zeg alsjeblieft tegen de beide dienaren van de Heer, dat ze dit tuig moeten bezweren.’
[13] Maar Jozef zei: ‘Dat hoeft helemaal niet!
[14] Je moet namelijk weten dat mijn vrouw hierin een genie is, we behoeven haar alleen maar met haar ezel voorop te laten gaan!
[15] Je zult zien dat dit gespuis dan voor haar op de vlucht zal slaan. ,
[16] Maria ging nu inderdaad met het Kindje op haar ezel voorop lopen, en, toen het ongedierte haar ontdekte,
[17] vluchtte het daar bliksemsnel vandaan; niet één was er meer te zien!
[18] Het gehele gevolg van Cyrenius was verbijsterd en velen onder hen vroegen elkaar:
[19] ‘Zou dit niet de godin Hygiea kunnen zijn?! …dat al die slangen aan haar wenken gevolg geven!’
[20] Cyrenius hoorde hun onderlinge vragen stellerij en hij zei: ‘Wat praten jullie toch over Hygiea, die nooit bestaan heeft?
[21] Neen, hier is meer aanwezig zelfs dan Juno, die overigens ook nooit bestond; Dit is de door God, de Allerhoogste, uitverkoren vrouw van deze wijsgeer hier!’
[22] Nu stond heel het gevolg van Cyrenius werkelijk perplex en niemand kon nog de moed opbrengen iemand vragen te stellen!
«« 124 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.