Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 160 / 302 »»
[1] Zoals gewoonlijk was in het huis van Jozef de volgende morgen reeds een uur voor zonsopgang iedereen druk in de weer, en het Kindje zelf lag heel opgewekt in de wieg te trappelen, terwijl Het zachte zangerige baby geluidjes liet horen.[2] Jacob speelde met het Kindje op de hem eigen manier, waarbij hi j de Heer der oneindigheden allerlei bewegingen met de hand voordeed en daarbij zong en floot.
[3] Maria lag echter nog te bed en sluimerde. Jozef, in zijn morgengebed verzonken, verweet Jacob min of meer dat hij zo veel lawaai maakte, zonder acht te slaan op het bidden van hemzelf, noch op het feit dat de moeder nog sluimerde.
[4] Jacob verontschuldigde zich zeggend: ‘Maar Vaderlief, de Heer van Hemel en Aarde heeft er plezier in, dat ik mij zo met hem bezighoud.
[5] We moeten toch altijd doen, wat de Heer aangenaam vindt!
[6] Wat ik doe bevalt de Heer, dat ziet u toch; hoe kan dat u dan tegenstaan?
[7] En Zijn moeder zou ook zeker niet zo heerlijk sluimeren, indien wij beiden, het Kindje en ik, minder gerucht zouden maken, denk ik.
[8] U moet mij dus maar vergeven, Vaderlief, en mij, alhoewel ik in uw ogen dikwijls wat uitgelaten doe, maar niettemin de Heer aangenaam ben, verdere verwijten besparen.
[9] Jozef antwoordde: ‘ Ja, ja, alles goed en wel, en ik vind het inderdaad fijn, dat je zo goed met het Kindje kunt omgaan,
[10] maar je moet toch voortaan niet meer zoveel lawaai maken als je ziet dat nog iemand slaapt, en iemand anders in gebed verzonken is!’
[11] Jacob dankte Jozef weliswaar voor deze les, maar stelde nu de volgende vraag:
[12] ‘Als u, zoals daar net, tot God bidt, tot welke God bidt u dan eigenlijk?
[13] Naar wat ik nu over dit Kindje weet, kan er onmogelijk ergens, waar dan ook, een grotere of echtere God bestaan dan dit Kindje is, gezien de zeer duidelijke getuigenissen uit de Hemel!
[14] En als dat het geval is volgens de profeten. ..en volgens de vele wonderen, die ervan getuigen?!
[15] Bij de profeten heet het: “Wie is het, Die van Edom komt…? In bloedrode kleren, van Bosra? Stralend in Zijn feestgewaden. ..? En trots op Zijn geweldige Kracht. ..? Ik ben Het, Wiens Woord Gerechtigheid is. … En Die de Macht heeft om te redden. …!
[16] Vader, gisteren nog heeft het Kindje tegenover u deze woorden op Zichzelf betrokken! Wie kan Het dan zijn? Een mens kan zoiets toch zeker niet van zichzelf zeggen?! …En toch: er is maar een God.
[17] Wie is dan volgens u het Kindje dat zegt: “Ik ben Het, Die Gerechtigheid leert en Die Macht heeft om te redden.”?!’
[18] Hierdoor was Jozef werkelijk overrompeld. Hij zei: ‘Werkelijk Jacob, je hebt gelijk! Jij bent er daar naast de wieg nog dichter bij, dan ik hier op mijn bidstoel!’
[19] Terwijl hij dit zei, kwam helemaal in trance van verrukking -Eudokia haar kamer uit, mooi als het morgenrood! Ze viel voor de wieg op haar knieën en aanbad het Kindje!
[20] En, nadat ze zo een half uurtje gebeden had, stond ze op en zei: ‘ Ja ja, U alleen bent Het. ..en verder is er géén!
[21] Vannacht heb ik in een droom aan de hemel een zon gezien die leeg was, en maar weinig licht gaf.
[22] Maar vervolgens zag ik op aarde dit Kindje, stralend als duizend zonnen! Van Hem uit ging er een krachtige straal in de richting van die lege zon, die daardoor volledig doorlicht werd!
[23] En in die straal zag ik de engelen, die hier waren, op en af gaan; het waren er ontelbaar velen; hun blikken waren onophoudelijk gevestigd op het Kindje! Wat was dat een heerlijk gezicht!’
[24] Nu kwam ook Jozef uit zijn bidhoek te voorschijn om zich helemaal aan het Kindje te wijden. Voortaan bad hij veelvuldig bij de wieg.
«« 160 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.