Over het wezen en de mystieke betekenis van kometen

Jakob Lorber – De jeugd van Jezus

«« 224 / 302 »»

[1] Jonatha begon nu ingespannen na te denken, maar hij kon niet op een zinnig idee komen.
[2] Het Kindje bemerkte uiter­aard onmiddellijk dat Jonatha er niet in slaagde om verband te leg­gen tussen de melkschotel-ko­meet en de uitspansel-komeet.
[3] Het richtte Zich dan ook op en zei tegen Jonatha:
[4] ‘Beste Jonatha, het gaat nu in jouw binnenste precies zo, als die scène met de melkschotel-ko­meet liet zien.
[5] Jouw hart stelt dan die scho­tel voor, terwijl jouw liefde de melk erin uitbeeldt,
[6] en boven die melk zweeft nu ook een geweldige zwerm insek­ten rond, net als boven de andere melkschotel,
[7] en die zwerm stelt dan weer voor: jouw tot in het belachelijke doorgevoerde gedachten over de­zelfde aard van de beide kometen.
[8] Maar, vriend Jonatha, wie zal in ernst de kern van de komeet aan het uitspansel als een melk­schotel zien en diens staart als een muggenzwerm!
[9] Dat was toch slechts als ge­lijkenis bedoeld en niet als natuur­lijke overeenkomst.
[10] Weet je eigenlijk wel wat een gelijkenis inhoudt? Wat is een schotel? Wat de melk? En wat die zwerm insecten?
[11] Blijkbaar heb je dat niet begrepen; luister dus, dan zal Ik je daarover iets vertellen!
[12] De schotel stelt een vat voor, waarin bestanddelen kun­nen worden opgenomen, waaraan de voedende levenskracht uit Mij gebonden is.
[13] De melk nu, dat is zo’n stof, die voedende levenskracht uit Mij in rijke mate in zich heeft.
[14] En in die muggen, horzels en vliegen werkt de levenskracht al vrij en actief,
[15] maar, als die zwerm nu niet zou worden gevoed met passende voedingsmiddelen, dan zal hij al gauw verzwakken en zich dus niet kunnen vormen voor een hogere zijnsfase.
[16] En nu die komeet aan het uitspansel: dat is niets anders dan een nieuw geschapen wereld in wording!
[17] De kern ervan is het vat tot opname van voedende levens­kracht uit Mij.
[18] Die levenskracht wordt door een van Mij uitgegaan spe­ciaal vuur zeer krachtig door­gloeid, en lost zich daardoor op in voedende dampen.
[19] Maar om nu te voorkomen, dat die dampen, die een reeds enigszins ontwikkelde levens­kracht bezitten, zouden vervluch­tigen, en aan het nieuwe hemel­lichaam zouden worden onttrok­ken,
[20] worden ze door ontelbare monaden (etherdiertjes) opgeno­men, en die voegen ze dan weer tot verdere voltooiing aan dat he­mellichaam in wording toe.
[21] Kijk dat is nu die gelijkenis, van de echte komeet en onze melkschotel-komeet!
[22] Ga dat nu maar niet verder napluizen; je liefde zou van al dat gespeur schade kunnen lijden!’
[23] Alhoewel deze verklaring wel door vele andere aanwezigen beluisterd was, begreep niemand ze; toch geloofden velen van hen, dat het zo toegaat.

«« 224 / 302 »»