Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 292 / 302 »»
[1] Toen Jezus ruim zes jaar was had Salome eens een boom, die al ver heen was, laten omhakken om hem daarna door haar oud knechten te laten stukzagen en tot klein hout te kappen, dat ze dan als brandhout wilde gebruiken[2] Bij deze gelegenheid pochte een jonge knecht hevig op zijn ijver en zei tegen zijn drie makkers:
[3] ‘ Als jullie dat hakwerk aan mij over willen laten, zal ik met die hele boom net zo vlug klaar zijn als jullie met z’n drieën!’
[4] Zijn maats gunden hem die eer maar al te graag.
[5] Nu pakte hij zijn scherpe bijl en hakte er met grote ijver op los.
[6] Maar in zijn overmoed sloeg hij een keer mis, waarbij hij in plaats van het hout zijn voet raakte, die hij van de teen tot de hiel in tweeën spleet.
[7] Hij viel op de grond en schreeuwde om hulp. Nu drong weliswaar iedereen dadelijk om hem heen, maar er was niemand, die verbandmiddelen bij zich had.
[8] Het gevolg was dat de jongeman doodbloedde.
[9] Nu werd men ook ten huize van Jozef opmerkzaam op dat geschreeuw en gejammer bij het dichtbij gelegen huis van Salome.
[10] Ook Jezus holde erheen en drong tussen de omstanders door tot Hij bij de inmiddels overleden knecht stond.
[11] Snel greep Hij de gespleten voet van de dode en drukte die krachtig aaneen, en zo genas hij die meteen.
[12] Toen die voet aldus genezen was, greep Hij de hand van de dode man en zei:
[13] ‘Luister, ijdele jonge kerel: Ik zeg je: sta op en ga verder met houthakken!
[14] Maar je ijdelheid moet je voor de toekomst wel de baas blijven, zodat je nooit meer op je neemt dan je aankunt,
[15] dan zul je je in de toekomst gemakkelijk kunnen behoeden tegen dergelijke ongelukken.
[16] Je makkers hebben hun werkkracht ook van God gekregen, zodat je die nooit en te nimmer te schande mag maken!
[17] Als een van je maats met opzet lui en traag is, dan zal de Heer hem heus wel weten te vinden.
[18] Het is echter nooit aan jou om hem dan door overdreven ijdele ijver tot rechter te willen zijn!’
[19] Nu kwam de jonge knecht weer volkomen hersteld en krachtig overeind en zette het houthakken voort.
[20] De aanwezigen echter vielen allen op hun knieën en zeiden:
[21] ‘De Kracht Gods zij in jou geloofd en geëerd; want de Heer heeft je al op zeer jeugdige leeftijd met alle goddelijke kracht vervuld!’
[22] Maar Jezus liep weer vlug terug naar huis, want het ging Hem niet om menselijk eerbetoon.
«« 292 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.