Maria’ s heilige kruik door Jezus in stukken gebroken. Een meisje is daar bezorgd om. Jezus brengt Zijn moeder nu water in Zijn mantel. Maria ’s relikwie was Jezus een doom in het oog. Verwijt aan het meisje

Jakob Lorber – De jeugd van Jezus

«« 293 / 302 »»

[1] Maria was nog steeds in het be­zit van de kruik, waarin zij water had gehaald toen de engel haar de blijde boodschap bracht.
[2] Zij was op deze kruik zo bij­zonder gesteld, dat ze hem zelfs als een heilig voorwerp vereerde.
[3] Zij had er zelfs bezwaar te­gen als iemand uit die kruik wilde drinken.
[4] N u was Maria op een keer , ongeveer acht dagen na het won­der bij Salome, met Jezus alleen thuis.
[5] Zij was bezig met het wassen van linnengoed, waarvoor ze schoon water nodig had.
[6] Maria ging dus naar Jezus en zei tegen Hem: ‘ Je zou best eens een kruik met schoon water voor mij kunnen halen,
[7] hier heb je de door jouzelf geheiligde kruik daarvoor!’
[8] Jezus nam de kruik aan en liep ermee naar de bron, waar Jo­zef juist met de andere kinderen een karweitje verrichtte.
[9] Jezus stootte bij de bron de kruik een beetje te hard tegen een steen,. ..en daar lag toen de kruik in vele scherven op de grond.
[10] Een van de meisjes had dat gezien en zei: ‘O wee, o wee toch! Nu zul je het hebben: de heilige kruik van onze meesteres is naar de maan! …Jezuslief, waarom heb je niet wat beter uitgekeken?
[11] Nee maar, wat zal je moe­der nu grienen! Jij kunt je daar alvast op verheugen zeg!’
[12] Het scheen echter dat die opmerking Jezus wat hinderde, want Hij zei tegen het meisje:
[13] ‘Gaat het jou iets aan wat Ik doe? Zie jij maar dat je klaar komt met je spinwerk!
[14] Ik weet best hoe Ik Maria, ondanks die gebroken kruik, vol­doende water kan brengen!’
[15] ‘Dat wil ik wel eens zien,’ zei het meisje, hoe Jij zonder kruik schoon water naar huis kunt bren­gen!’
[16] Nu pakte Jezus aanstonds Zijn kleine rode mantel bij de vier punten bijeen, schepte er water in en droeg dat, zonder daarbij één druppel te verliezen, naar huis en naar Maria.
[17] Dit was zo’n wonderlijk ge­zicht, dat ze nu allemaal achter Hem aan kwamen.
[18] Toen Maria dat zag, schrok zij hevig en zei: ‘Maar kind toch, wat is er met de kruik gebeurd?’
[19] Jezus antwoordde: ‘Nou kijk, die was Mij allang een doorn in het oog! Ik probeerde daarom haar wonderkracht aan een steen,…
[20] en toen bleek die er niet te zijn, zodat ze onmiddellijk in stukken brak!
[21] Maar nu dacht Ik zo: dat waar Ik ben, dat Ik dáár toch be­langrijker ben dan zo’n domme kruik, die immers geen haar beter is dan elke andere!’
[22] Hier had Maria geen ant­woord meer op, maar wel grifte zij deze woorden diep in haar hart.
[23] En het meisje zei nu dan ook maar niets meer; want zij had Jezus lief.
[24] Tot haar zei Jezus nu: ‘Kijk, zó beval je Mij beter, dan wanneer je onnodig je tongetje roert!’ …Het meisje aanvaardde tevreden deze kleine uitbrander en begon vervolgens ijverig haar garen te spinnen.

«« 293 / 302 »»