Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 68 / 302 »»
[1] De ijlboden wachtten nog steeds op Cyrenius’ hoge fiat.[2] Cyrenius stond op uit zijn knielende houding bij de wieg en zei tot de ijlboden:
[3] ‘Ga terug naar de priesters en breng mij de lijst van de voor het offer aangewezen jongelingen en meisjes.
[4] Ik wil mij er namelijk van overtuigen, dat de keuze rechtvaardig is. ,
[5] En, terwijl de storm al helemaal was gaan liggen, renden de ijlboden weer weg.
[6] Terug in de stad, vonden zij tot hun stomme verbazing het priesterlijk onderkomen in een enorme puinhoop veranderd. Daaronder waren alle hogere priesters omgekomen, met uitzondering van drie onderpriesters.
[7] Vlug maakten de ijlboden derhalve rechtsomkeert om aan Cyrenius te berichten wat er met de priesters was gebeurd.
[8] Cyrenius, die nu volledig overtuigd was van de juistheid van de voorspelling van het Kindje, wist nu niet wat te doen en wilde opnieuw het Kind je om raad vragen.
[9] Op dit moment kwamen echter ook de drie overgebleven onderpriesters zich melden.
[10] Zij vroegen, op hun beurt ook al zeer gehaast, wat er moest gebeuren, nu een tweede aardschok alle vrome dienaars der goden onder hun eigen paleis had begraven, toen zij juist klaar stonden voor het grote offer .
[11] De duizend jongelingen en de duizend meisjes stonden al klaar op het plein van Jupiter , wiens zuil overigens ook volledig in puin lag!
[12] Moest het voorgenomen offer nu direct, dan wel pas morgen bij zonsopgang plaats hebben?
[13] Het zou in geen geval geannuleerd kunnen worden; de goden zouden daardoor zeker nog veel erger vertoornd raken om de ondank en de ontrouw van de mensen!
[14] Cyrenius echter zei tegen de priesters :
[15] ‘Vandaag mag in geen geval het offer nog plaatshebben, en morgenochtend vroeg ook niet voordat ik persoonlijk daartoe opdracht zal geven! Wie tegen mijn bevel handelt wacht de doodstraf!’
[16] De drie onderpriesters verlieten vervolgens Cyrenius om naar het plein te gaan, waar de arme slachtoffers in doodsangst baden tot de goden. Ze weenden en smeekten hen toch te sparen.
[17] Cyrenius kon nauwelijks de volgende morgen afwachten, zozeer had hij te doen met de angstige slachtoffers, die zo’n afgrijselijke nacht moesten doorstaan!
«« 68 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.