Voorbereidingen voor Cyrenius’ bruiloftsmaal. De hoogachting van de engelen voor het badende Kindje. De lijken der moor­denaars met het badwater van het Kind je tot nieuw leven gewekt

Jakob Lorber – De jeugd van Jezus

«« 116 / 302 »»

[1] De volgende morgen was in Jozefs huis iedereen al voor het opgaan van de zon aan de slag.
[2] De jongelingen beredder­den samen met de zonen van Jozef de stal en maakten in de keuken alles klaar om het bruiloftsmaal voor Cyrenius te kunnen berei­den.
[3] Jozef zelf ging met een paar jongelingen, namelijk Zuriël en Gabriël, naar buiten om naar de lijken te kijken, en zei vervolgens tot die twee :
[4] ‘Wat moeten we met hen aan? Zouden we ze niet moeten begraven voordat Cyrenius uit de stad komt?’
[5] De jongelingen zeiden: ‘Hebt u daar maar geen zorg over Jozef; het is juist nodig dat de landvoogd eens ziet, welke macht er in uw huis woont!
[6] Deze lijken moeten daarom blijven liggen tot Cyrenius komt, dan kan hij ze zelf doen wegrui­men.’
[7] Jozef was met deze beslis­sing tevreden en ging met het tweetal naar binnen.
[8] Op het moment dat zij de kamer binnenkwamen, was Maria juist bezig met het in bad doen van het Kindje, waarbij Eudokia haar, waar mogelijk, hielp.
[9] Uit eerbied bleef het tweetal – de armen kruiselings voor de borst -staan, zolang het Kindje gebaad werd!
[10] Toen het Kindje dan ge­baad was en in schone kleertjes gestoken, riep Het met een be­paalde bedoeling Jozef direct bij Zich. Het zei:
[11] ‘ Jozef, op het grondgebied, dat bij dit huis behoort mag nie­mand omkomen!
[12] De reden, waarom Ik jou riep is deze: dit badwater moet je bewaren,
[13] als Cyrenius uit de stad komt en die gewurgden ziet lig­gen, dan moet jij het water nemen en hen ermee besprenkelen. Ze zullen dan opnieuw tot leven ko­men, en voor een officiële recht­bank van de staat terecht moeten staan.
[14] Maar tevoren moeten jullie van elk lijk de handen op de rug binden, zodat ze zich niet, als ze tot leven komen, gewapender­hand kunnen verdedigen!’
[15] Toen Jozef dit gehoord had, deed hij met behulp van de twee jongelingen direct wat het Kindje hem gezegd had.
[16] Zodra hij van het laatste lijk de handen gebonden had, kwam Cyrenius in groot tenue en met flink gevolg uit de stad.
[17] Toen die nu de gebonden lijken in het oog kreeg, schrok hij geweldig en vroeg dadelijk wat er gebeurd was.
[18] Nadat Jozef hem alles uit­voerig verteld had, liet hij zich het water brengen en begon vervol­gens direct de lijken ermee te be­sproeien. Als uit een diepe slaap gewekt, kwamen die overeind.
[19] Cyrenius, die dus nu volle­dig van de situatie op de hoogte was gesteld, liet de ten leven ge­wekten afvoeren naar de gevan­genis.
[20] En toen die nu allemaal, in­clusief degene, wiens leven aan­vankelijk gespaard was, onder zware bewaking waren wegge­voerd, ging Cyrenius samen met zijn bruid de kamer binnen, waar hi j de God van Israël loofde en prees zoveel hij kon!

«« 116 / 302 »»