Jakob Lorber – De jeugd van Jezus
«« 138 / 302 »»
[1] Cyrenius omarmde Jozef allerhartelijkst en deed hem vervolgens in weinige woorden verslag van wat er in de loop van de nacht in de burcht was voorgevallen.[2] Jozef had daarop het volgende antwoord: ‘Beminde vriend en broeder in den Heer, alles wat je mij wilt vertellen, wist ik al voordat het plaats vond en wel net zo precies als het daarna gebeurde!
[3] Eén ding had je echter niet moeten doen zoals je het gedaan hebt. ..
[4] Ik bedoel dat laten begraven van die verscheurde lijken op het openbare plein.
[5] Je hebt dat weliswaar gedaan met goede politieke bedoelingen, maar door zo’n voorbeeld te stellen houd je het volk niet van verdere soortgelijke pogingen af!
[6] Dat is namelijk een zeer ondoelmatig middel, want er is niets op deze wereld dat korter duurt dan schrik en angst en droefenis!
[7] Een middel dat strekt tot opwekking van deze drie dingen is dan ook helemaal niets duurzamer dan de daardoor opgewekte gevoelens zelf.
[8] Als iemand met behulp van zijn geestelijke vrijheidskracht deze drie kentekenen van zijn veroordeling heeft kunnen afschudden, dan wordt hij pas echt kwaadaardig zodat hij dan des te woedender is op zijn wrede rechter!
[9] Leid de mensen dus steeds door middel van onvergankelijke liefde, en probeer liever -na het nemen van noodzakelijke maatregelen -dergelijke huiveringwekkende voorbeelden te vermijden. .., dan zul je steeds de liefde van het volk genieten!
[10] Ik zeg je: één druppel medelijden is in elk geval beter, dan een paleis vol pure gerechtigheid!
[11] medelijden is een middel dat vriend zowel als vijand verbetert terwijl zelfs de meest volmaakte rechtvaardigheid een veroordeelde alleen maar met wrok vervult, en hem trots en hoogmoedig maakt!
[12] Een schuldig veroordeelde zint daarna slechts op wraak op de rechtvaardige!
[13] Helaas is hetgeen je gedaan hebt, nu niet meer ongedaan te maken.
[14] Voor de toekomst zou je deze stelregel echter wel in ere moeten gaan houden; die is namelijk beter dan goud, ja dan het zuiverste goud!’
[15] Nogmaals omarmde Cyrenius Jozef nu, en dankte hij hem voor dit lesje, zoals een zoon dat zijn vader zou doen!
[16] Hierna begaf het gehele gezelschap zich naar Cyrenius’ slaapzaal. Zoals dat namelijk bij de groten van Rome gebruikelijk was, werd er steeds in een grote zaal geslapen.
[17] De Romeinen plachten te zeggen: tijdens zijn slaap zweet de mens al zijn ziektekiemen uit!
[18] Als een slaapkamer niet groot genoeg is, dan vallen die ziektekiemen weer op de mens terug, zodat hij echt ziek wordt.
[19] Om die reden hadden de rijke Romeinen in hun grote slaapzalen zelfs fonteinen; die moesten de lucht daar zuiveren en ook de kwalijke geuren in zich opnemen.
[20] Ook in deze burcht was het slaapvertrek dan ook het grootste van de diverse vertrekken en zalen, en voorzien van twee fonteinen met wijde waterbekkens, waarin verscheidene zeeuien dreven!
[21] De vloer van deze zaal was van zwart en bruin marmer, en de gehele zaal was in prachtige Oud-Egyptische stijl uitgevoerd.
[22] Terwijl het hele gezelschap zich nu in deze zaal bevond, en men zich onderhield over allerlei zaken betreffende de oudheid, was Cyrenius’ personeel in de aangrenzende zalen ijverig in de weer om daar alles wat hun was opgedragen in orde te brengen.
«« 138 / 302 »»
Graag willen wij u wijzen op het grote belang van aanschaf van de originele boekwerken die hier digitaal kunnen worden ingezien. Hiermee bevordert u de voortgang van de werkzaamheden m.b.t. herdrukken en uitgifte van nieuwe vertalingen. Informatie over het bestellen van deze boeken vindt u op www.lorber.nl.