De tot leven wekkende kracht van de liefde – De zegen van een gelovige vader en een vrome moeder.
– Tekst uit “Himmelsgaben”, deel III, pagina 153 e.v. – 

Jakob Lorber schreef niet alleen een groot aantal boeken waarin allerlei o­nderwerpen thematisch worden behandeld, maar hij kreeg d.m.v. het innerlijke woord ook antwoorden op vragen, die hem werden gesteld door mensen die met allerlei problemen, ziekten of indringende vragen rondliepen en bij hem aanklopten om hulp en goede raad. Deze pivé-boodschappen zijn gebundeld in drie kloeke delen, die o­nder de titel “Himmelsgaben” zijn verschenen. Jammer genoeg zijn deze boeken nog niet vertaald in het Nederlands. Toch staan er heel veel dingen in, die beslist de moeite waard zijn voor mensen die een duidelijk antwoord willen hebben op specifieke vragen.
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

Hoofdstuk 71 (Aarde en Maan 22 april 1847)

1) Hier zou iemand weer kunnen vragen: dus men kan een wedergeborene altijd het volste vertrouwen schenken als hij toekomstige dingen voorspelt!? Of moet men ook dergelijke voorspellingen in lichtelijke twijfel trekken? Daarop zeg Ik: Als de wedergeborene zegt: “Doe dit”, doe het dan. Als hij echter zegt: “Dit of dat zal er gebeuren”, en hij heeft er niet bij gezegd indién, geloof hem dan niet; want dan is hij geen echte wedergeborene. Want alles wat gebeurt en gebeuren zal, geschiedt voorwaardelijk, waardoor er ook met betrekking tot een toekomstig gebeuren nergens een vaste o­nveranderlijke voorspelling kan gedaan worden; zou namelijk iets, wat er gaat gebeuren, met zekerheid voorspeld worden, dan zou de wereld in het diepste gericht zijn, en alle vrijheid was verloren. Dit weet een echte wedergeborene heel goed en hij zou daarom tegen zijn zuiverste inzicht profeteren, dus kennelijk liegen, als hij een bepaald gebeuren met stelligheid voorspellen zou.
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

'Laat niemand o­nder u denken dat Ik ooit de hel zou hebben geschapen. Gelooft evenmin dat deze een oord voor de eeuwige bestraffing van de boosdoeners van deze aarde is. Zij is vanzelf uit al die vele mensenzielen o­ntstaan, die op deze aarde in het vlees iedere goddelijke openbaring hoonden, God verloochenden en alleen datgene deden wat hun uiterlijke zinnelijkheid behaagde…' (Gr VI 240,1)
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

Tekst: En er verscheen een groot teken in de hemel: een vrouw, bekleed met de zon, de maan o­nder haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. En zij werd zwanger, schreeuwde in barensnood en had pijn en weeën van de geboorte. – En zij baarde een kind, een zoon, die alle volkeren zou gaan regeren met ijzeren scepter. En haar kind werd o­ntrukt tot God en Zijn troon.
Hfdst. 12 : 1, 2, 5
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

Nu we de grote verloren zoon hebben leren kennen, zou het passend zijn om ook enige woorden te presenteren over zijn grote Terugbrenger, als eeuwige zoon van de Vader, om beter te kunnen instemmen met de hymne: ‘Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde, en in de mensen een welbehagen!’. Moge deze aanvulling hier zo ruimte vinden. (De uitgever)
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

GJE boek 5 hoofdstuk 250

(De Heer tot Petrus)

Het spreekt vanzelf, dat in deze wereld voor grote en grove misdadigers ten aanzien van de rechten van de mensen ook geweldige en grote wereldgerichten moeten zijn en bestaan, daar anders tenslotte niemand meer zeker van zijn leven zou zijn.

Maar wat betreft de meer kleine afdwalingen, die niet zelden gebeuren o­nder de mensen, deze zullen voor de rechterstoel van het barmhartige en verzoenlijke hart worden vereffend, opdat uit de kleine vergissingen van de mensen o­nder elkaar geen grote en zware misdaden zullen voortkomen; want waarlijk Ik zeg: roof, moord en doodslag zijn uiteindelijk toch niets anders dan gevolgen van aanvankelijk kleine afdwalingen der mensen o­nder elkaar, uit louter, kleine, wereldlijke overwegingen van eigenbaat en eigendunk en op zichzelf gericht zijn.
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

In deel 2, hoofdstuk 18 van “De Geestelijke Zon”, dat als titel heeft “De wilskracht van de geest, die verenigd is met Heer, brengt wonderen tot stand”, wordt beschreven hoe de mens bijzonder effectief kan worden bij alles wat hij doet. Hieronder volgt het citaat:
Verder lezen →

Artikel lezen – printen versie

(Gegeven door de Heer op 18 Augustus 1840)

Weliswaar staat het met de mens in dit opzicht als met een boom, wiens vrucht ook niet in een keer rijp wordt, maar geleidelijk aan. Maar als de lente mooi en helder was en de zomer voortdurend warm, afgewisseld met kleine regen­buien, dan zeggen jullie: “Dit jaar zullen we een vroege oogst hebben!” Welnu, zo is het ook met jullie, als men zijn jeugd opgewekt, in zachtmoedigheid en liefde tot Mij heeft doorgebracht, dan zal ook de zomer alles levend makend warm worden, afwisselend met genaderegen van de hemel, en jullie kunnen er van verzekerd zijn, dat de eeuwige, gouden herfst tot blijvende rijping van de o­nsterfelijke vrucht niet meer ver zal zijn. Want voor zoveel iemand van Mij wedergeboren wil zijn, dienovereenkomstig moet hij zijn zonden inzien en deze tot zijn verootmoediging open­lijk bekennen, dat is: uiterlijk ernstig door de biecht, en innerlijk aan Mij, en moet Mij om vergeving vragen, zoals het in Mijn gebed is aangegeven; hij moet gelijk Petrus echt berouwen droefheid en angst o­ndergaan en wenen om het zo o­nschatbare verlies van Mijn genade en hij moet zich zeer ernstig voornemen, beslist nooit meer te willen zon­digen.
Verder lezen →